خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرشوق به راهت قدمی پیش برآردچون آبله بالیدنم از خویش برآرد
۲
آنجاکه خیال تو دهد عرض تجملتنهایی‌ام از هر دو جهان بیش برآرد
۳
مقبولی و اوضاع مخالف چه خیال استدر دیده خلد گر مژه‌ام نیش برآرد
۴
امروز در بسته به روی همه باز استآیینه مگر حاجت درویش برآرد
صفحهٔ ۱ از ۳