خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاهت جوش صد میخانه از ساغر برون آردتبسم شور چندین محشر از کوثر برون آرد
۲
ز ریحان خطت بالد بهار سبزهٔ جنّتوز آن زلف دو تا روح‌الامین شهپر برون آرد
۳
به گلشن گر ز پا افتد غبار راه جولانتبهار از غنچه و گل بالش و بستر برون آرد
۴
لبت در خنده گوهر ریزد از آغوش برگ گلرخت‌گاه عرق از آفتاب اختر برون آرد
صفحهٔ ۱ از ۴