خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ساز جسم هزار انفعال می‌گذردچو رشحه‌ای که ز ظرف سفال می‌گذرد
۲
دمیدن همه زبن خاکدان‌گل خواری‌ستبهار آبله‌ها پایمال می‌گذرد
۳
غبار شیشهٔ ساعت به وهم می‌کوبدبهوش باش‌که این ماه و سال می‌گذرد
۴
تلاش نقص وکمال جهان گروتازی‌ستهلالش از مه و ماه از هلال می‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۳