خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزیکه نقشگردش چشمت خیالکردنقاش خامه از مژههای غزال کرد
۲
مشاطهای که حسن ترا زیب ناز داداز دوده چراغ مه و مهر خال کرد
۳
امکان نداشت پرده درد رمز آن و اینسحر تبسمی استکه نفی محالکرد
۴
خودروی حیرتیم ز نشو و نما مپرستخمی فشاند عشقکه ما را نهالکرد
صفحهٔ ۱ از ۵