خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دورگردون تا دماغ جام عیشم تازهکردپیکرم چون ماه یکسر طعمهٔ خمیازه کرد
۲
گو دو روزم نسخهٔ فطرت پریشانیکشدچشم بستن خواهد اجزای هوس شیرازهکرد
۳
رونق شام و سحر پر انفعال آماده استچهرهٔ زنگی به خون زین بیش نتوان غازه کرد
۴
شهرت صبح از غبار رفته بر باد است و بسسرمهگردیدن جهانی را بلند آوازهکرد
صفحهٔ ۱ از ۲