خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی فقر آشکار نگردد عیار مردبخت سیه بود محک اعتبار مرد
۲
پاس وقار و سد سکندر برابر استجز آبرو چو تیغ نشاید حصار مرد
۳
دنیا ز اهل جود به خود ناز می‌کندزن بیوه نیست تا بود اندر کنار مرد
۴
همت بلند دار کز اسباب اعتباربی‌غیرتیست آنچه نباید به کار مرد
صفحهٔ ۱ از ۴