خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مردرعشهٔ پیری مبادا ریزد آب‌روی مرد
۲
تا نگردد عجز طاقت شبنم ایجاد عرقصبح نومیدی مخندان از کمین موی مرد
۳
گر طبیعت غیرت اندیشد ز وضع انفعالسرنگونی کم وبالی نیست در ابروی مرد
۴
بند بند آخر به رنگ مو دوتا خواهد شدندر جوانی ننگ اگر دارد ز خم زانوی مرد
صفحهٔ ۱ از ۳