خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پای طلب دمیکه سر از دل برآوردچون تار شمع جاده ز منزل برآورد
۲
چون سایه خاک مال تلاش فسردهامکو همتی که پایم ازین گل برآورد
۳
دل داغ ریشهایستکه هرگه نموکندچون شمع ازتوقع حاصل برآورد
۴
خط غبار منکه رساند بهکوی یاراین نامه را مگرپر بسمل برآورد
صفحهٔ ۱ از ۳