خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین شیشهٔ ساعت که مه و سال برآوردگرد عدم فرصت ما بال برآورد
۲
عمری ز حیا زحمت اوهام کشیدیمما را خم دوش مژه حمال برآورد
۳
زین وضع پریشان که عرق‌ریز نمودیمآیینهٔ ما آب ز غربال برآورد
۴
چون آبله در خاک ادبگاه محبتباید سر بی گردن پامال بر آورد
صفحهٔ ۱ از ۴