خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دنیا چه‌گیرد اگر مردگیردمگر دامن همت فردگیرد
۲
خجل می‌روم از زیانگاه هستیعدم تا چه از من ره‌آوردگیرد
۳
عرق دارد آیینه از شرم رنگمبگو تا گلاب از گل زرد گیرد
۴
تن‌آسان اقبال بخت سیاهمحیا بایدم سایه پرورد گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳