خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شوق پی مطلب نایاب نگیردسرمشق رم از عالم اسباب نگیرد
۲
با تشنه لبی ساز و مخور آبی از این بحرتا حلق تو را تنگ چو گرداب نگیرد
۳
آن دل که تپیدن فکند قرعهٔ وصلشحیف است که آیینه به سیماب نگیرد
۴
محتاج کریمان نشود مفلس قانعسرچشمهٔ آیینه زبحرآب نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۳