خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به محفلی‌که فضولی قدح به دست نگیردخمار اگر عسس آید برون که مست نگیرد
۲
بساز با دل خرسندی از جهان تعینکه چون کلاهش اگر بشکنی شکست نگیرد
۳
به رنگی آینه پردازده که تا به قیامتجریده‌ات چو عدم نقش هرچه هست نگیرد
۴
گشاد دست‌و دل است انجمن‌طرازی مشربکس این قدح به‌کف آستین‌پرست نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۳