خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازدبه چشمت اشک را هم‌گوهر نایاب می‌سازد
۲
ضعیفی دامنت دارد خروش درد پیدا کنکه هرجا رشته‌ٔ سازی‌ست با مضراب می‌سازد
۳
درین میخانه فرش سجده باید بود مستان راکه موج باده از خم تا قدح محراب می‌سازد
۴
جنون کن در بنای خانمان هوش آتش زنهمین وضعت خلاص از کلفت اسباب می‌سازد
صفحهٔ ۱ از ۳