خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرد به عشق کند حیله‌ساز جنگ و گریزدچو حیز تیغ حریف آورد به چنگ و گریزد
۲
به ننگ مرد ازین بیشتر گمان نتوان بردقیامتی که بزه باشدش خدنگ و گریزد
۳
نگارخانهٔ امکان به و‌حشتی‌ست که گردونکشند زره‌رزوشبش صورت پلنگ وگریزد
۴
کنار امن مجویید از آن محیط که موجشز جیب خود به در آرد سر نهنگ و گریزد
صفحهٔ ۱ از ۳