خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار دیگر از دل و از عقل و جان برخاستیمیار آمد در میان ما از میان برخاستیم
۲
از فنا رو تافتیم و در بقا دربافتیمبی‌نشان را یافتیم و از نشان برخاستیم
۳
گرد از دریا برآوردیم و دود از نه فلکاز زمان و از زمین و آسمان برخاستیم
۴
هین که مستان آمدند و راه را خالی کنیدنی غلط گفتم ز راه و راهبان برخاستیم
صفحهٔ ۱ از ۲