خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همّت از گردنکشی مشکل به استغنا رسدبرخم تسلیم زن تا سر به پشت‌پا رسد
۲
تا ز مستی تردماغی، انفعال آماده باشآخر از صهبا خمی برگردن مینا رسد
۳
فطرت آفتهاکشد تا نقش بربندد درستاولین جام شکست از شیشه بر خارا رسد
۴
غافل ازکیفیت پیغام یکتایی مباشقاصد او می‌رسد هرجا دماغ ما رسد
صفحهٔ ۱ از ۳