خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ز عبرت سر مژگان به خمیدن نرسدآنجه زیر قدم تست به دیدن نرسد
۲
پیش از انجام تماشا همه افسانه شماردیدنی نیست که آخر به شنیدن نرسد
۳
ای طرب در قفس غنچه پرافشان میباشصبح ما رفت به جایی که دمیدن نرسد
۴
نخل یأسیم که در باغ طربخیز هوسثمر ما به تمنای رسیدن نرسد
صفحهٔ ۱ از ۳