خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بده آن باده دوشین که من از نوش تو مستمبده ای حاتم عالم قدح زفت به دستم
۲
ز من ای ساقی مردان نفسی روی مگرداندل من مشکن اگر نه قدح و شیشه شکستم
۳
قدحی بود به دستم بفکندم بشکستمکف صد پای برهنه من از آن شیشه بخستم
۴
تو بدان شیشه پرستی که ز شیشه است شرابتمی من نیست ز شیره ز چه رو شیشه پرستم
صفحهٔ ۱ از ۳