خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما راکه نفس آینه پرداخته باشدتدبیر صفا حیرت بی‌ساخته باشد
۲
فرداست که زیر سپر خاک نهانیمگو تیغ تو هم به سپهر آخته باشد
۳
تسلیم سرشتیم رعونت چه خیال استمو تا به کجا گردنش افراخته باشد
۴
با طینت ظالم چه کند ساز تجرّدماری به هوس پوستی انداخته باشد
صفحهٔ ۱ از ۳