خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمی که بر آن جلوه نظر داشته باشدیارب به چه جرات مژه برداشته باشد
۲
هر دل‌که ز زخم تو اثر داشته باشدصد صبح‌گل فیض به بر داشته باشد
۳
عمری‌ست دکان نفس سوخته‌گرم استازآه من آیینه خبر داشته باشد
۴
با پرتو خورشید کرم سهل حسابی‌ستگر شبنم ما دامن تر داشته باشد
صفحهٔ ۱ از ۳