خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محو طلبت گردی اگر داشته باشدآن سوی جهان عرض سحر داشته باشد
۲
دل آیهٔ فتحی است ز قرآن محبتزیر و زبر زخمی اگر داشته باشد
۳
از شعلهٔ هم نسبتی لعل تو آب استهر چند که یاقوت جگر داشته باشد
۴
ما و من وحدتنگهان غیرتویی نیستاین رشته محالست دو سر داشته باشد
صفحهٔ ۱ از ۳