خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشتاق تو گر نامه‌بری داشته باشدچون اشک هم از خود سفری داشته باشد
۲
از آتش حرمان کف خاکستر داغی‌ستگر شام امیدم سحری داشته باشد
۳
چون شمع بود سربه دم تیغ سپردنگر نخل مرادم ثمری داشته باشد
۴
آیینه مقابل نکنی با نفس منآه است مبادا اثری داشته باشد
صفحهٔ ۱ از ۳