خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرمدو جهان را و نهان را همه از کار برآرم
۲
ز پس کوه برآیم علم عشق نمایمز دل خاره و مرمر دم اقرار برآرم
۳
ز تک چاه کسی را تو به صد سال برآریمن دیوانه بی‌دل به یکی بار برآرم
۴
چو از آن کوه بلندم کمر عشق ببندمز کمرگاه منافق سر زنار برآرم
صفحهٔ ۱ از ۳