خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه
کس‌ام من؟ چه کس‌ام من؟ که بسی وسوسه‌مندمگَه
از آن سوی کشندم، گَه از این سوی کشندم
۲
زِ
کشاکش چو کمان‌ام به کفِ گوش‌کشانمقدَر
از بام درافتد چو درِ خانه ببندم
۳
مگر
استاره‌یِ چرخم! که ز برجی سوی برجیبه
نُحوسی‌ش بگریم به سُعودی‌ش بخندم
۴
به
سما و به بروجش، به هبوط و به عروجشنفسی
هم‌تکِ بادم نفسی من هَلَپَندم
صفحهٔ ۱ از ۴