خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو شمع هیچکس به زیانم نمی‌کشددر خاک و خون به غیر زبانم نمی‌کشد
۲
دارد به عرصه‌گاه هوس هرزه‌تاز حرصدست شکسته‌ای که عنانم نمی‌کشد
۳
سیرشکبشه‌رنگی من‌کم زسرمه نیستعبرت چرا به چشم بتانم نمی‌کشد
۴
تصوبر خودفروشی لبهای خامشمجز تخته هیچ جنس دکانم نمی‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۳