خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل به سر، جام به کف، آن چمن آیین آمدمیکشان مژده، بهار آمد و رنگین آمد
۲
طبعم از دست زبان‌سوز تبی داشت چو شمععاقبت خامشی‌ام بر سر بالین آمد
۳
نخل گلزار محبت ثمر عیش ندادمصرع آه همان یأس مضامین آمد
۴
حیرتم بی‌اثر از انجمن عالم رنگهمچو آیینه ز صورتکدهٔ چین آمد
صفحهٔ ۱ از ۳