خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تخمت چه نشو و نما می‌دمدکه چون آبله زیرپا می‌دمد
۲
عرق در دم حاجت از روی مرداگر شرم دارد چرا می‌دمد
۳
به حسرت نگاهی که این جلوه‌هاز مژگان رو بر قفا می‌دمد
۴
وجود از عدم آنقدر دور نیستنگاه اندکی نارسا می‌دمد
صفحهٔ ۱ از ۴