خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بعد ما نه غزل نی قصیده می‌ماندز خامه‌ها دو سه اشک چکیده می‌ماند
۲
چمن به خاطر وحشت رسیده می‌ماندبساط غنچه به دامان چیده می‌ماند
۳
ثبات عیش که دارد که چون پر طاووسجهان به شوخی رنگ پریده می‌ماند
۴
شرار ثابت و سیاره دام فرصت کیستفلک به کاغذ آتش رسیده می‌ماند
صفحهٔ ۱ از ۴