خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری‌ست رخت حسرتم از سینه بسته‌اندراه نفس به خلوت آیینه بسته‌اند
۲
وارستگی ز اطلس و دیبا چه ممکن استاین شعله را به خرقهٔ پشمینه بسته‌اند
۳
وحدتسرای دل نشود جلوه‌گا‌ه غیرعکس است تهمتی که بر آیینه بسته‌اند
۴
از نقد دل تهی‌ست بساط جهان که خلقبر رشتهٔ نفس گره کینه بسته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳