خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابمصنما چه می شتابی که بکشتی از شتابم
۲
تو رئیسی و امیری دم و پند کس نگیریصنما چه زودسیری که ز سیریت خرابم
۳
چه شود اگر زمانی بدهی مرا امانیکه نه سیخ سوزد ای جان نه تبه شود کبابم
۴
چه شود اگر بسازی نشتابی و نتازینشود دلم نمازی چو ببرد یار آبم
صفحهٔ ۱ از ۴