خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زد نفس فال تنآسانی دلی آراستندبیدماغیکرد کوشش منزلی آراستند
۲
سرکشم اما جبین سجده مشتاقم چو شمعاز نم اشک چکیدن مایلی آراستند
۳
نارسایی داشت سعی کاروان مدعاآخر از پرواز رنگم محملی آراستند
۴
خواب راحت آرزو کردم تپیدن بال زدعافیت جستم دماغ بسملی آراستند
صفحهٔ ۱ از ۳