خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بینصیب عشق به کار هوس بخندبر بال هرزه پر دو سه چاک قفس بخند
۲
دل جمعکن به یک دو قدح ازهزار وهمبرمحتسب بتیز و به ریش عسس بخند
۳
اوقات زندگی ز فسردن به باد رفتبرگریهات اگر نبود دسترس بخند
۴
زین جمع مال مسخرگی موج می زندخلقیست درکمند فسار و مرس بخند
صفحهٔ ۱ از ۳