خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رازداران کز ادب راه لب گویا زدندمهر بر بال پری از پنبهٔ مینا زدند
۲
زین چمن یک گل سر و برگ خودآرایی نداشتهرکجا رنگی عیان شد برپر عنقا زدند
۳
پیش از ایجاد هوس مستان خلوتگاه رازساغر هوش ازگداز شیشه در خارا زدند
۴
طبع بی‌حس قابل تاثیر آگاهی نبودبر گمان خفته یاران مرد‌ه ای را پا زدند
صفحهٔ ۱ از ۳