خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در فروبند که ما عاشق این انجمنیمتا که با یار شکرلب نفسی دم بزنیم
۲
نقل و باده چه کم آید چو در این بزم دریمسرو و سوسن چه کم آید چو میان چمنیم
۳
باده تو به کف و باد تو اندر سر ماستفارغ از باد و بروت حسن و بوالحسنیم
۴
چو توی مشعله ما ز تو شمع فلکیمچو توی ساقی بگزیده گزین زمنیم
صفحهٔ ۱ از ۳