خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل گوید که من او را به زبان بفریبمعشق گوید تو خمش باش به جان بفریبم
۲
جان به دل گوید رو بر من و بر خویش مخندچیست کو را نبود تاش بدان بفریبم
۳
نیست غمگین و پراندیشه و بی‌هوشی جویتا من او را به می و رطل گران بفریبم
۴
ناوک غمزه او را به کمان حاجت نیستتا خدنگ نظرش را به کمان بفریبم
صفحهٔ ۱ از ۴