شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۱۶۴۲

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیمگوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
۲
دل رنجور به طنبور نوایی دارددل صدپاره خود را به نوایش دادیم
۳
به خرابات بدستیم از آن رو مستیمکوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
۴
ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شرابهمه را جمله یکی کن که در این افرادیم
صفحهٔ ۱ از ۳
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth