خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیمگوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
۲
دل رنجور به طنبور نوایی دارددل صدپاره خود را به نوایش دادیم
۳
به خرابات بدستیم از آن رو مستیمکوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
۴
ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شرابهمه را جمله یکی کن که در این افرادیم
صفحهٔ ۱ از ۳