خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶ - در ستایش جناب جلالت مآب صدراعظم گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بت سیمین بناگوش ای به تن چون سیم خامای دو زنگی طره‌ات را عنبر و ریحان غلام
۲
مه نمایی ازگریبان سرو پوشی در حریرگل‌گذاری زیر سنبل نور بندی در ظلام
۳
پستهٔ خندان تو چون تُنگ شکر دلفریبرستهٔ دندان تو چون سلک‌گوهر با نظام
۴
بسکه سر تا پا لطیفی هیچ عضوت را ز هممی‌نشاید فرق کردن کاین کدامست آن کدام
صفحهٔ ۱ از ۱۰