خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو مستی بر ما آی که ما مستانیمور نه ما عشوه و ناموس کسی نستانیم
۲
یوسفانند که درمان دل پردردندکه ز مستی بندانند که ما درمانیم
۳
ور بدانند حق و قیمت خود درشکنندچونک درمان سر خود گیرد ما درمانیم
۴
ما خرابیم و خرابات ز ما شوریده‌ستگنج عیشیم اگر چند در این ویرانیم
صفحهٔ ۱ از ۴