خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز ز فتان دو چشمت ز کی مفتون باشیمجز ز زنجیر دو زلفت ز کی مجنون باشیم
۲
جز از آن روی چو ماهت که مهش جویان استدگر از بهر که سرگشته چو گردون باشیم
۳
نار خندان تو ما را صنما گریان کردتا چو نار از غم تو با دل پرخون باشیم
۴
چشم مست تو قدح بر سر ما می ریزدما چه موقوف شراب و می و افیون باشیم
صفحهٔ ۱ از ۴