خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من از این خانه پرنور به در می نروممن از این شهر مبارک به سفر می نروم
۲
منم و این صنم و عاشقی و باقی عمرمن از او گر بکشی جای دگر می نروم
۳
گر جهان بحر شود موج زند سرتاسرمن به جز جانب آن گنج گهر می نروم
۴
شهر ما تختگه و مجلس آن سلطان استمن ز سلطان سلاطین به حشر می نروم
صفحهٔ ۱ از ۴