خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفته‌ای من یار دیگر می کنمبر تو دل چون سنگ مرمر می کنم
۲
پس تو خود این گو که از تیغ جفاعاشقی را قصد و بی‌سر می کنم
۳
گوهری را زیر مرمر می کشممرمری را لعل و گوهر می کنم
۴
صد هزاران مؤمن توحید رابسته آن زلف کافر می کنم
صفحهٔ ۱ از ۴