خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدار صحبت ما بر حدیث زیر لبی استکه اهل هوش عوام اند و گفتگو عربی است
۲
قبول خاطر معشوق شرط دیدار استبه حکم شوق تماشا مکن که بی ادبی است
۳
نکاح دختر رز بود دوش با عرفیهنوز قاضی شهرش در رطبی است
صفحهٔ ۱ از ۱