خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تستکز فیض جمله فتح، محل فتوح تست
۲
آیینه ای که صورت و معنی نمایدتدست است، گر جمله سوخته، در جیب روح تست
۳
اسباب عفو را، چه به ما، جلوه می دهیما توبه دشمنیم و ستم را صبوح تست
۴
اهل مسیح را به فلک بر، مسیح واراین گریه من است، نه توفان نوح تست
صفحهٔ ۱ از ۲