خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تستلاله ای کو در کنار سنبل آید روی تست
۲
آهوی مستی که در بستان حسن است عشوه خیزدمبدم بر عشوه غلتد، نرگس دلجوی تست
۳
ساحری کز آستین افشاند افسون ادبآتش اعجاز میرد، غمزه ی جادوی تست
۴
مشهدی کانجا مسیح آید به امید هلاکدر گمان ناکس شرمنده، گرد کوی تست
صفحهٔ ۱ از ۲