خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست آمدم به معرکه، آیین کارچیستدشمن کدام و مطلب از کار و بار چیست
۲
چون خار و گل ز شاخچه ی عدل می دهداین عین تازه رویی و این شرمسار چیست
۳
هم زهر چشم و هم نگه از باب خوبی استپس دم مزن که این خوش و آن ناگوار چیست
۴
غم نعمتی همی خورد، اما ز خوان عشقای اهل روزگار غم روزگار چیست
صفحهٔ ۱ از ۲