خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش بختم دامنی در چنگ داشتدر گل روی نگاهم رنگ داشت
۲
بس که می شد التماس دل قبول از تمنای شهادت ننگ داشت
۳
در خیالم شکر بود و شکوه بودنغمه ام یارب کدام آهنگ داشت
۴
عشق کی با جان من دشمن نبودشعله با خاشاک دایم جنگ داشت
صفحهٔ ۱ از ۲