خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دل عنان فرصت از آغاز می گرفتکام ابد ز طالع ناساز می گرفت
۲
گر سایه ی همای سعادت نمی گذاشتکبک دری ز چنگل شهباز می گرفت
۳
گر در کمین وسوسه هشیاری کس استجاسوس طبع خانه برانداز می گرفت
۴
گر در فریب گاه سلامت نمی غنودصد دزد خانگی به در راز می گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲