خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اندر دو کون جانا بی‌تو طرب ندیدمدیدم بسی عجایب چون تو عجب ندیدم
۲
گفتند سوز آتش باشد نصیب کافرمحروم ز آتش تو جز بولهب ندیدم
۳
من بر دریچه دل بس گوش جان نهادمچندان سخن شنیدم اما دو لب ندیدم
۴
بر بنده ناگهانی کردی نثار رحمتجز لطف بی‌حد تو آن را سبب ندیدم
صفحهٔ ۱ از ۳