خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریمبزم شهنشه‌ست نه ما باده می خریم
۲
بحری است شهریار و شرابی است خوشگواردرده شراب لعل ببین ما چه گوهریم
۳
خورشید جام نور چو برریخت بر زمینما ذره وار مست بر این اوج برپریم
۴
خورشید لایزال چو ما را شراب داداز کبر در پیاله خورشید ننگریم
صفحهٔ ۱ از ۴