خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاش آن کسان که منعم از آن تند خو کنندصد دل نموده وام و نیم نگاهی به او کنند
۲
این تشنگی به جام و قدح کم نمی شودبا ساقیان بگو که فکر سبو کنند
۳
این است التماس که ما را پس از وفاترندان باده نوش به می شست و شو کنند
۴
نازم به غمزه اش که ز شوق خدنگ اوآسودگان حیات دگر آرزو کنند
صفحهٔ ۱ از ۲